In 2008 werd rozenkweker Peet van Adrichem door de economische crisis gedwongen om te stoppen met zijn bedrijf. Zijn zoektocht naar een nieuwe broodwinning bracht hem samen met zijn echtgenote tot een radicale ommekeer.

Tekst: Jessie Voois & Nadia van der Valk

Peet van Adrichem –gepassioneerd teler in hart en nieren– stopte met zijn bedrijf maar behield zijn gronden en kassen. Brood kwam op de plank door het organiseren van caravanopslag, maar als hobby bleef Peet planten en groenten verbouwen in de kas. Zijn vrouw, Jolanda, werkte op dat moment met verstandelijk beperkte mensen voor een grote zorginstelling. Zij zag hoe sommige dingen daar aangepakt werden en dacht: dit moet op een andere manier kunnen. Peet en Jolanda hebben ook zelf een dochter, Selma, met een licht verstandelijke beperking. Opeens vielen alle puzzelstukjes in elkaar. De locatie, de passie voor telen, de visie op goede zorg en de nodige ervaring: alle elementen voor een leerzame dagbesteding waren aanwezig. De familie besloot om vier mensen met een verstandelijke beperking onder haar hoede te nemen. Jolanda begeleidde de deelnemers en Peet leerde hen van alles op het gebied van telen. Op 2 januari 2014 is het bedrijf dat Jolanda van Adrichem oprichtte officieel een stichting geworden: Stichting Weet Hoe Je Leeft.

Fingerspitzen-gevoel

Vandaag de dag heeft de stichting 11 mensen in dienst en in totaal 56 deelnemers met ofwel een (licht) verstandelijke beperking, mensen binnen de ggz of met een psychische stoornis. Peet is een van de begeleiders van de stichting. Hij geeft deelnemers het fingerspitzen-gevoel mee om groente en fruit met liefde te telen. Zo telen ze bij de zorgkwekerij op allerlei kleine stukken grond verschillende soorten gewassen.

Dromen waarmaken 

Ondanks dat de stichting enorm gegroeid is, blijft het uitgangspunt van de familie: transparante zorg binnen een non-profit-organisatie. Jolanda: “Elk mens verdient het om zijn of haar dromen waar te maken. Dat is dan ook waar onze stichting zich hard voor maakt. We praten hier niet over wat iemand niet kan, maar over wat wel kan. Zorg verlenen is eigenlijk helemaal niet moeilijk, het belangrijkste is dat deelnemers zich veilig en gerespecteerd voelen en waardering krijgen. Daarom maken we samen met onze deelnemers een persoonlijk plan en vervolgens kijken we hoe we dit plan kunnen uitvoeren.”

“Dromen waarmaken; daar doen we het voor”, vertelt Jolanda. “Zo was het een droom van een van onze deelnemers om zijn shovelrijbewijs te halen. Alleen… hij kan niet lezen en schrijven, dus de theorie aanleren werd lastig. Een externe partij heeft daarom voor deze jongen een speciale leeromgeving opgezet en vervolgens heeft hij zijn shovelrijbewijs gehaald. Stap 2 was natuurlijk zijn autorijbewijs… En ook dat heeft hij uiteindelijk gehaald.”

Fietsenmaker

De stichting heeft al heel wat dromen van deelnemers waargemaakt en deelnemers klaargestoomd voor de arbeidsmarkt. Zo had een van de deelnemers de wens om fietsenmaker te worden en zo ontstond de fietswerkplaats. Hetzelfde geldt voor iemand die graag hout wilde bewerken. Nu levert de stichting eigengemaakte meubels en alles wat je van hout kunt maken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *