DRIE HERBERGIERS OVER HET WERKGEVERSCHAP

Uit onderzoek onder medewerkers van 34 Herbergiers kwam in 2017 naar voren dat de werktevredenheid kon rekenen op een 8,35 gemiddeld. Dat lijkt niet helemaal te stroken met de mediaberichten over de ouderenzorg. Waar komt dat cijfer vandaan? We leggen een aantal actuele thema’s voor aan de zorg­ondernemers/werkgevers van een drietal Herbergiers.

Aan het woord zijn Martha Neven en Bianca Middelburg (Herbergier Beneden-Leeuwen), Agnes en Saskia Megens (Herbergier Etten-Leur) en Wim Klaessen en Carla Posthumus (Herbergier Heythuysen). Wat hebben zij hun personeel te bieden en hoe voorkomen ze verzuim? En is het lastig om überhaupt personeel te vinden?

Wat biedt een Herbergier aan een -medewerker?

“Een ‘werk’ omgeving waar je als mens tot je recht kan komen”, zo vertellen Martha en Bianca van Herbergier Beneden-Leeuwen. “Je bent een onderdeel van het leven van onze bewoners. Het is meer dan alleen werk en vraagt om een verbinding aan durven gaan met de bewoners, hun naasten en het team.” Wim en Carla vullen aan: “De kracht zit ‘m in het feit dat deze plek dubbel zoveel personeel telt dan in de reguliere zorg, wat de werkdruk verlaagt. En er heerst hier weinig bureaucratie.” Saskia en Agnes benoemen het ‘grote huishouden’ waar een medewerker onderdeel van wordt: “Aandacht dus voor de normale dingen van de dag. Samen naar de bieb, een boodschap doen, koken, etc. Je kunt hier jezelf zijn en mag meedenken en beslissingen nemen.”

Wat moet een medewerker meebrengen?

“Uiteraard een zorghart”, zo klinkt het uit Heythuysen. “En creativiteit en affiniteit met dementie. Ook het vermogen om out of the box te denken is belangrijk. Een deel moet een diploma hebben, een ander deel niet. We doen veel training on the job.” Agnes en Saskia vinden met name de menselijkheid belangrijk. “We hebben natuurlijk mensen in dienst met een diploma. Zij dragen grotere verantwoordelijkheden (o.a. medicatie). Maar juist bij medewerkers zonder zorgervaring zie je de mooiste contacten ontstaan.” 

Juist bij medewerkers zonder zorgervaring zie je de mooiste contacten ontstaan.

In Beneden-Leeuwen is er de overtuiging dat een grote diversiteit in het team, met verschillende achtergronden, leeftijden- en opleidingen bepalend is voor het succes. “De stevigheid van een team hangt ook samen met gedeelde verantwoordelijkheid voelen en nemen.”

Hoe is het gesteld met het verzuim en hoe proberen jullie dat te voorkomen?

In Herbergier Etten-Leur wordt het verzuim als laag ervaren, iets wat volgens Agnes en Saskia te maken heeft met een goede sfeer en een fijn rooster. “We proberen ook altijd aandacht te hebben voor de privésituatie van medewerkers”, vertellen ze. “En we monitoren de zorgzwaarte en passen de diensten hierop aan.”

Zowel Heythuysen als Beneden-Leeuwen kennen een aantal ‘pechgevallen’. Beide ondernemingen hebben medewerkers die langdurig ziek zijn, en in beide gevallen is de oorzaak niet werk-gerelateerd. “Maar als je kijkt naar een griep of bijvoorbeeld fysieke klachten, dan is het verzuim laag”, aldus Wim en Carla. “Om bijvoorbeeld schouder- en rugklachten te voorkomen hebben we een training tiltechniek, en er wordt gekeken of er niet ‘anders’ gewerkt kan worden als problemen zich voordoen.” In Beneden-Leeuwen is het ook een combinatie van factoren: “We hebben een ruime bezetting dus er is ruimte om je even niet 100% te voelen. En gezond roosteren op basis van de wensen van medewerkers is belangrijk. Sterker: hier bepalen ze hun rooster nagenoeg zelf. We kiezen ook heel bewust om geen vrijwilligers op structurele basis in te zetten. Alle dagelijkse, leuke dingen worden door de medewerkers zelf gedaan.”

Is het lastig om personeel te vinden?

“Soms wel ja”, vertellen Wim en Carla. “Zeker een verzorgende IG. De economie trekt weer aan en dan verdwijnen er veelal medewerkers uit de zorg. Het beroep is ook niet echt meer aantrekkelijk in de reguliere zorg denken wij.” In Beneden-Leeuwen en Etten-Leur wordt het vinden van personeel echter niet als lastig ervaren. “We merken wel dat de markt voor verzorgenden IG op dit moment groot is en er is een tekort. Maar het lukt ons nog altijd goed om de juiste mensen met passie voor onze bewoners te vinden.” 

Dat geldt ook voor Martha en Bianca: “Er is een gezond verloop. Wel hebben we gekozen voor een ruime marge in de groep en iedereen die belangstelling heeft nodigen we uit. Daarnaast leiden we, denkend aan de toekomst, veel op intern.”

Wat is volgens jullie goed werkgeverschap?

Agnes en Saskia: “Een ‘wij-gevoel’ -creëren. En dat zit ‘m in heel veel dingen. Verwachtingen uitspreken, medewerkers inspraak geven en goede arbeidsvoorwaarden. En open communicatie: dus blijven praten over waarom iets wel of niet goed gaat.” Beneden-Leeuwen streeft hetzelfde na en vult aan: “Goed werkgeverschap betekent voor ons een relatie aangaan met elkaar. Samen optrekken en samen leven, elkaar waarderen, duidelijk durven zijn en elkaar ook weer loslaten.” Wat Wim en Carla betreft heeft het ook een andere kant: “Natuurlijk geldt dit ook allemaal voor ons. Maar we hadden eens een medewerker die al een jaar ziek was. Dan gaat het salaris terug naar 70%. Maar de medewerker vond dat wij het als goede werkgever moesten aanvullen. Dan ervaar je dat goed werkgeverschap voor sommigen een bodemloze put is.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *