In de mailbox van de Drie Notenboomen verscheen onlangs de heftige brief van Sonja van den Bergh uit Oudenbosch. In een relaas van vier bladzijden neemt ze ons mee op een loodzware reis vanaf het moment dat haar moeder begint te dementeren, tot aan het moment dat ze arriveert in de ‘hemel op aarde’: Herbergier Etten-Leur.

Wat de familie in de tussentijd meemaakt met instanties, ziekenhuizen en verpleegtehuizen zullen we de lezer van Dwarskijker voor nu besparen. Het is dan ook een heuse verademing zodra het woord ‘Herbergier’ in beeld verschijnt. “Hier kan men even iets langer blijven liggen als je slecht geslapen hebt”, zo schrijft Sonja. “Hier mag je naar bed gaan wanneer je wilt. Heerlijk in de avond met elkaar zitten, een wijntje drinken, een advocaatje lepelen. Gewoon met een enorm respect voor de bewoners. Twee gemotiveerde zorgondernemers en personeel dat zich voor 300 procent inzet. Prima communicatie met de kinderen en zorg op maat. Geen gesloten deuren!”

Belofte

Op de dag dat haar moeder tegen Sonja zei “Kan het niet voor iedereen zo zijn?”, beloofde zij plechtig dit verhaal met de buitenwereld te delen. Haar pleidooi? “Stop met de grote stichtingen. Stop met geldverspillingen en mensonterende situaties. Het kan anders!” Om af te sluiten met: “Wij hebben het verschil gezien. De Herbergier maakt het verschil.”

Lees hier de brief

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *